Mevzuat
Geleneksel ve tamamlayıcı tıp yönetmeliği 2026: kim uygulayabilir, nerede yapılır?

Yeni metin ne zaman yürürlüğe girdi, neye dayanıyor?
Geleneksel ve tamamlayıcı tıp uygulamalarının çerçevesi 2026 baharında değişti. Yeni Geleneksel ve Tamamlayıcı Tıp Uygulamaları Yönetmeliği 28 Nisan 2026 tarihli ve 33237 sayılı Resmî Gazete'de yayımlandı ve yayım tarihinde yürürlüğe girdi. Aynı metnin son maddelerinden biri, 27 Ekim 2014 tarihli ve 29158 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan eski yönetmeliği yürürlükten kaldırdı.[1][2]
Dayanak maddesi üç kaynağa işaret ediyor: 1219 sayılı Tababet ve Şuabatı Sanatlarının Tarzı İcrasına Dair Kanun'un ek 13 üncü maddesi, 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'nun 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ile ek 11 inci maddesi ve 1 numaralı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin 355 inci ve 508 inci maddeleri.[1]
Yönetmeliğin amacı, insan sağlığına yönelik geleneksel ve tamamlayıcı tıp uygulamalarının yetkilendirilmesi ile denetim usul ve esaslarını belirlemek olarak yazılmış; kapsamı ise bu uygulamaların yapıldığı sağlık tesisleri ile buradaki uygulayıcılar. Alanın idari muhatabı Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğü bünyesindeki Geleneksel, Tamamlayıcı ve Fonksiyonel Tıp Uygulamaları Daire Başkanlığı.[1][3]
Uygulamaya yetkili kişiler: 2014 düzeninden fark
İki metin arasındaki en belirgin değişiklik burada. 2014 yönetmeliğinin dokuzuncu maddesi uygulamaları iki meslek grubuna bağlamıştı: uygulamalar yetkilendirilmiş ünite ve uygulama merkezlerinde, ilgili alanda uygulama sertifikası bulunan tabip ve yalnızca diş hekimliği alanında olmak üzere diş tabibi tarafından yapılabiliyordu; sertifikası olan diğer sağlık meslek mensuplarına ise yardımcı olma rolü tanınmıştı.[2]
2026 metni bunun yerine tek bir sıfat tanımlıyor. "GETAT uygulayıcısı", yönetmeliğin tanımlar maddesinde "Bakanlıkça tescilli sertifikaya ve ilgili alanda uygulama yapma yetkisine sahip olan kişi" olarak yazılı. Tanım meslek adı saymıyor; ölçüt tescilli sertifika ile o alanda uygulama yapma yetkisi.[1]
Sınır ise uygulama esasları maddesinin ilk fıkrasında çizilmiş: hastalık durumunda tanı konulması ve tedavi planının oluşturulması, 1219 sayılı Kanun hükümleri uyarınca yalnızca tabip veya diş tabibi tarafından gerçekleştirilir; tabip veya diş tabibi dışındaki GETAT uygulayıcıları ise ilgili mevzuatta belirtilen iş ve görev tanımları çerçevesinde uygulama yapabilir.[1]
Diş tabipleri için kapsam ayrıca sınırlanmış. Diş tabipleri yalnızca diş hekimliği alanında sertifikalı oldukları uygulamaları yapabiliyor; faaliyet yeri olarak ağız ve diş sağlığı hastaneleri, ağız ve diş sağlığı merkezleri ve muayenehaneler sayılıyor.[1]
Sertifikanın kaynağı da yazılı: sertifikalar, ilgili alanda Bakanlıkça eğitim vermek üzere yetkilendirilmiş merkezler tarafından, sertifikalı eğitim programı standardına göre veriliyor. Uygulama merkezi ve ünitelerinde yapılacak işlemlerin, yönetmeliğin Ek-2'sinde tanımlanan uygulama alanları ile uygulayıcının sahip olduğu güncel ve tescilli sertifikalarla uyumlu olması zorunlu tutulmuş.[1]
Merkez, ünite ve yatan hasta: uygulama nerede yapılabilir?
Yönetmelik iki örgütlenme biçimi tanıyor. Uygulama merkezi, ilgili alanda Bakanlıkça tescilli sertifikası bulunan tabip veya diş tabibi sorumluluğunda, Ek-4'te yer alan sağlık tesisleri bünyesinde kurulan birim. Uygulama ünitesi ise ilgili alanda tescilli sertifikası bulunan bir GETAT uygulayıcısının sorumluluğunda, Bakanlıkça uygun görüldüğü takdirde, kamu ve özel hukuk tüzel kişileri ile gerçek kişilere ait tedavi hizmeti sunan birinci, ikinci ve üçüncü basamak sağlık tesisleri bünyesinde kuruluyor.[1]
Karşılaştırma yine aydınlatıcı. 2014 metninde uygulama merkezi eğitim ve araştırma hastanesi ya da tıp fakültesi bünyesinde kurulabiliyordu; ünite ise tabip veya diş tabibi sorumluluğunda kamu ve özel sağlık kurumları bünyesinde açılıyordu.[2] Yeni düzenlemede merkezin kurulabileceği sağlık tesisi türleri ek ile belirleniyor, ünitenin sorumluluğu ise ilgili alanda tescilli sertifikası bulunan GETAT uygulayıcısına bırakılıyor.[1]
Yatan hastalar ayrı bir fıkrada ele alınıyor. Uygulama merkezi veya ünitesi yetkisi bulunan sağlık tesisleri, yataklı servislerinde yatan hastalar için yetkili oldukları alanlarda hizmet sunabiliyor; bu hastalara uygulanacak işlemler, hastanın tedavisinden sorumlu tabibin kararı doğrultusunda ilgili uygulayıcı tarafından gerçekleştiriliyor.[1]
Yetkinin sürekliliği de kayda bağlanmış. Sağlık tesisinin bir uygulamaya ilişkin yetkisini kaybetmesi ya da merkezin veya ünitenin kapatılması halinde beş iş günü içinde müdürlüğe bildirim zorunlu. Uygulayıcının görev yaptığı tesisten ayrılması ve yerine başka bir uygulayıcı bulunmaması durumunda üç ay içinde yeni uygulayıcının göreve başladığı bildirilmezse yetki belgesi iptal ediliyor.[1]
Hangi yöntemler kapsamda, listeyi kim belirliyor?
Yönetmelik yöntem adlarını gövdesinde saymıyor; uygulamaların Ek-2'de belirlenen alanlarla sınırlı olduğunu yazıyor. Aynı madde, bu alanlarda yürütülecek araştırmaların klinik araştırmalara ilişkin mevzuata tabi olduğunu ve sonuçların Genel Müdürlüğe bildirilmesi gerektiğini belirtiyor.[1]
Bakanlığın GETAT sayfalarında yayımlanan listede on beş yöntem sayılıyor: akupunktur, apiterapi, fitoterapi, homeopati, hipnoz, kupa uygulaması, kayropraktik, larva uygulaması, mezoterapi, müzikterapi, osteopati, ozon uygulaması, proloterapi, refleksoloji ve sülük uygulaması. Bakanlık bu başlıkları, farklı kültürlere özgü teori, inanç ve tecrübelere dayanan, korunma, tanı, iyileştirme ve sağlık halinin sürdürülmesinde kullanılan yöntemler olarak tanıtıyor.[3][4]
Listeyi besleyen organ Bilim Komisyonu. Yönetmelik, uygulamalar hususunda görüş vermek üzere Bakanlıkça bir Bilim Komisyonu oluşturulacağını düzenliyor; komisyon Genel Müdür, ilgili daire başkanı, Sağlık Enstitüleri temsilcisi ve altı akademisyen üyeden kuruluyor. Görevleri arasında uygulama alanlarının belirlenmesi, endikasyon ve yan etkilere ilişkin görüş verilmesi, yeni alanların değerlendirilmesi ve klinik araştırma başvuruları hakkında görüş bildirilmesi sayılıyor. Komisyon başkanın daveti üzerine yılda en az bir kez toplanıyor, kararlar katılanların oy çoğunluğuyla alınıyor.[1]
Kullanılan malzeme tarafında da bir bağ kurulmuş: yönetmelik uygulama kılavuzlarında belirtilen cihaz ve malzemelerin bulundurulmasını zorunlu tutuyor, aromaterapi ürünleri ile tıbbi bitkisel ürünler bakımından Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu'nun ruhsat ve izin düzenine gönderme yapıyor.[1]
Bilgilendirme, rıza, kayıt ve istenmeyen etki bildirimi
Uygulama esasları maddesinin üçüncü fıkrası, hastaya ne anlatılacağını neredeyse birebir yazıyor. Uygulamalar diğer tıbbi tedavileri aksatacak veya geciktirecek şekilde yapılamıyor. Uygulayıcı, uygulamanın mevcut tıbbi tedavinin bir alternatifi değil tamamlayıcısı olduğunu ve hastalığın devam eden tedavisinin yerine geçmeyeceğini hastaya açık ve anlaşılır bir dille sözlü olarak anlatmak ve bu bilgilendirmeyi hasta bilgilendirme formuyla kayıt altına almakla yükümlü.[1]
Rıza ayrı bir fıkrada. Uygulama öncesinde hasta bilgilendirme formu hazırlanıyor ve uygulama yapılacak bütün hastalardan rıza alınıyor. Formun hastanın eğitim ve kültür düzeyine uygun, tıbbi terimlerden arındırılmış, uygulanacak yöntemin risklerini ve alternatiflerini bildirir şekilde düzenlenmesi isteniyor; bir nüshası hastaya veriliyor, bir nüshası arşivleniyor.[1]
Kayıt tarafı kişisel veri mevzuatına bağlanmış. Merkez ve ünitelerde yapılan bütün uygulamalar için hasta dosyası hazırlanıyor; verilerin 6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu'na, bu Kanuna dayanan mevzuata ve Bakanlıkça belirlenen standartlara uygun biçimde Bakanlıkça belirlenen elektronik sisteme kaydedilmesi ve Bakanlığa gönderilmesi öngörülüyor.[1]
İstenmeyen etkiler için süre var. Uygulamalara bağlı olarak hastalarda istenmeyen etki ortaya çıkarsa, Ek-5'teki istenmeyen etki bildirim formu elektronik ortamda doldurularak yirmi dört saat içinde Bakanlığa bildiriliyor. Uygulamaların kılavuzlarda belirtilen standartlara, hijyen kurallarına ve etik ilkelere uygun yürütülmesi, ayrıca ilgili sağlık tesisinin enfeksiyon kontrol programına uyulması da aynı maddede yazılı.[1]
Ücret, tanıtım ve denetim
Ücretlendirmede kamu ile özel ayrılıyor. Kamu sağlık tesislerinde Bakanlıkça belirlenen tarife uygulanıyor; özel tesislerde ücretin uygulama öncesinde hastaya yazılı olarak bildirilmesi zorunlu tutulmuş ve gerektiğinde taban ile tavan fiyat belirlenebileceği yazılmış.[1]
Tanıtım konusu yönetmeliğin kendi içinde çözülmüyor, başka bir metne gönderiliyor: 12 Kasım 2025 tarihli ve 33075 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sağlık Hizmetlerinde Tanıtım ve Bilgilendirme Faaliyetleri Hakkında Yönetmelik hükümleri uygulanıyor.[1] O yönetmelik sağlık meslek mensupları, özel sağlık kuruluşları ve uluslararası sağlık turizmi aracı kuruluşlarının tanıtım faaliyetlerini kapsıyor; bilimsel ve klinik olarak kanıtlanmamış, yerleşik tıbbi metot haline gelmemiş yöntemler hakkında açıklama yapılmasını, hasta ve yakınlarının memnuniyet ifadeleri üzerinden reklam niteliğinde paylaşımı, ücret ve indirim bilgilerinin paylaşılmasını, hediye ve çekiliş türü pazarlama faaliyetlerini ve belirli bir meslek mensubuna yönlendirmeyi yasaklıyor.[5] Beyan ve tanıtım kurallarının gıda tarafındaki karşılığını takviye edici gıda mevzuatı yazımızda aktarmıştık.
Denetim tarafında ekip ve usul tanımlı. Olağan denetimler düzenli olarak, en az üç kişilik bir ekipçe ve içlerinde en az bir GETAT uygulayıcısı tabip bulunacak şekilde, yönetmeliğin Ek-3'ündeki form üzerinden yapılıyor. Kamu sağlık tesislerinde ilk ve ikinci tespitte otuz gün süre verilerek yazılı uyarı yapılıyor, üçüncü tespitte ilgili mevzuat kapsamında disiplin hükümleri uygulanıyor.[1]
Yasaklar maddesi çerçeveyi kapatıyor: Bakanlıktan izin alınmaksızın bu kapsamda hizmet sunulamıyor, merkez ve üniteler amaç dışı faaliyet gösteremiyor, uygulama yetkisi bulunmayan kişiler işlem yapamıyor.[1]
Dünya Sağlık Örgütü çerçevesi ve alandaki karşılığı
Düzenleme eğilimi Türkiye'ye özgü değil. Dünya Sağlık Örgütü üyesi devletler 26 Mayıs 2025'te, Yetmiş Sekizinci Dünya Sağlık Asamblesi'nde Küresel Geleneksel Tıp Stratejisi 2025-2034'ü kabul etti.[7] Stratejinin vizyonu güvenli, etkili ve insan merkezli geleneksel, tamamlayıcı ve bütünleştirici tıbba evrensel erişim olarak tanımlanıyor; dört hedef kanıt tabanının güçlendirilmesi, güvenlik ile düzenlemenin sağlanması, uygun olduğu yerlerde sağlık sistemlerine bütünleştirme ve sektörler arası değerin iyileştirilmesi başlıklarında toplanıyor.[6]
Sağlıklı yaş alma ve longevity alanında çalışanlar için yönetmeliğin pratik karşılığı iki soruya indirgenebiliyor: bir yöntem Ek-2'deki alanlar arasında mı, ve uygulayan kişinin o alanda tescilli sertifikası ile uygulama yetkisi var mı. Bu iki koşulun dışında kalan bir uygulamanın yönetmelik çerçevesinde yeri bulunmuyor. Hücre ve doku temelli ürünlerin bambaşka bir rejime tabi olduğunu, ruhsat ve klinik araştırma izni koşullarını hücresel tedavi mevzuatı yazımızda ele almıştık.
Üretici ve hizmet sunucusu tarafında kayıt yükümlülüğü yeni bir veri akışı kuruyor; uygulamaların Bakanlıkça belirlenen elektronik sisteme işlenmesi ve istenmeyen etkilerin yirmi dört saat içinde bildirilmesi, alanın izlenebilirliğini idari bir zemine taşıyor.[1] Akademi tarafında ise Bilim Komisyonu'nun klinik araştırma başvurularına görüş veren organ olarak tanımlanması, yeni uygulama alanlarının kapsama girişini kanıt değerlendirmesine bağlıyor.[1]
SAYLOD, sağlıklı yaş alma ve longevity alanında kamu, akademi, sağlık profesyonelleri, üreticiler ve sektör paydaşlarını buluşturan bağımsız bir sivil toplum kuruluşu olarak bu alandaki düzenleyici gelişmeleri komisyonları aracılığıyla izliyor; derneğin başlıkları Çalışma Alanlarımız bölümünde yer alıyor.
Sık sorulan sorular
Geleneksel ve tamamlayıcı tıp uygulamaları hangi yönetmelikle düzenleniyor?
28 Nisan 2026 tarihli ve 33237 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Geleneksel ve Tamamlayıcı Tıp Uygulamaları Yönetmeliği ile. Metin yayım tarihinde yürürlüğe girdi ve 27 Ekim 2014 tarihli, 29158 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan eski yönetmeliği yürürlükten kaldırdı. Dayanağı 1219 sayılı Kanun'un ek 13 üncü maddesi, 3359 sayılı Kanun'un 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ile ek 11 inci maddesi ve 1 numaralı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin 355 inci ve 508 inci maddeleri.
GETAT uygulamalarını kim yapabilir?
Uygulamalar Bakanlıkça yetkilendirilmiş uygulama merkezi ve uygulama ünitelerinde, ilgili alanda Bakanlıkça tescil edilmiş sertifikaya ve o alanda uygulama yapma yetkisine sahip GETAT uygulayıcıları tarafından yapılıyor. Yönetmelik hastalık durumunda tanı konulmasını ve tedavi planının oluşturulmasını yalnızca tabip veya diş tabibine bırakıyor; tabip veya diş tabibi dışındaki uygulayıcılar ilgili mevzuattaki iş ve görev tanımları çerçevesinde uygulama yapabiliyor. Diş tabipleri yalnızca diş hekimliği alanında sertifikalı oldukları uygulamaları yapabiliyor.
Hangi yöntemler kapsamda sayılıyor?
Yönetmelik uygulamaların Ek-2'de belirlenen alanlarla sınırlı olduğunu yazıyor, yöntem adlarını gövdesinde saymıyor. Sağlık Bakanlığı'nın GETAT sayfalarında yayımlanan listede on beş yöntem yer alıyor: akupunktur, apiterapi, fitoterapi, homeopati, hipnoz, kupa uygulaması, kayropraktik, larva uygulaması, mezoterapi, müzikterapi, osteopati, ozon uygulaması, proloterapi, refleksoloji ve sülük uygulaması. Uygulama alanlarının belirlenmesi ve yeni alanların değerlendirilmesinde Bilim Komisyonu görüş veriyor.
Bu uygulamalar mevcut tedavinin yerine geçebilir mi?
Yönetmeliğe göre geçmiyor. Uygulamalar diğer tıbbi tedavileri aksatacak veya geciktirecek şekilde yapılamıyor. Uygulayıcı, uygulamanın mevcut tıbbi tedavinin bir alternatifi değil tamamlayıcısı olduğunu ve hastalığın devam eden tedavisinin yerine geçmeyeceğini hastaya açık ve anlaşılır bir dille sözlü olarak anlatmak, bu bilgilendirmeyi hasta bilgilendirme formuyla kayıt altına almak zorunda.
İstenmeyen etki ortaya çıkarsa ne yapılıyor?
Uygulama merkezi ve ünitelerinde yapılan uygulamalara bağlı olarak hastalarda istenmeyen etki ortaya çıkması durumunda, yönetmeliğin Ek-5'inde yer alan istenmeyen etki bildirim formu elektronik ortamda doldurularak yirmi dört saat içinde Sağlık Bakanlığı'na bildiriliyor. Ayrıca bütün uygulamalar için hasta dosyası hazırlanıyor ve veriler Kişisel Verilerin Korunması Kanunu ile Bakanlıkça belirlenen standartlara uygun biçimde Bakanlığın elektronik sistemine kaydediliyor.
Kaynaklar
- Resmî Gazete — Geleneksel ve Tamamlayıcı Tıp Uygulamaları Yönetmeliği, 28/4/2026 tarihli ve 33237 sayılı (erişim: 9 Kasım 2026) https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2026/04/20260428-2.htm
- Resmî Gazete — Geleneksel ve Tamamlayıcı Tıp Uygulamaları Yönetmeliği, 27/10/2014 tarihli ve 29158 sayılı (mülga; erişim: 9 Kasım 2026) https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2014/10/20141027-3.htm
- T.C. Sağlık Bakanlığı, Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğü — Geleneksel, Tamamlayıcı ve Fonksiyonel Tıp Uygulamaları Daire Başkanlığı, "Geleneksel ve Tamamlayıcı Tıp Nedir?" (erişim: 9 Kasım 2026) https://shgmgetatdb.saglik.gov.tr/TR,24683/geleneksel-ve-tamamlayici-tip-nedir.html
- T.C. Sağlık Bakanlığı — GETAT uygulamaları genel bilgiler ve uygulama yöntemleri (erişim: 9 Kasım 2026) https://getathekimim.saglik.gov.tr/TR-109455/genel-bilgiler.html
- Resmî Gazete — Sağlık Hizmetlerinde Tanıtım ve Bilgilendirme Faaliyetleri Hakkında Yönetmelik, 12/11/2025 tarihli ve 33075 sayılı (erişim: 9 Kasım 2026) https://resmigazete.gov.tr/eskiler/2025/11/20251112-2.htm
- Dünya Sağlık Örgütü — Global traditional medicine strategy 2025-2034 (erişim: 9 Kasım 2026) https://www.who.int/publications/i/item/9789240113176
- Dünya Sağlık Örgütü — WHA78: Traditional medicine takes centre stage, 2 Haziran 2025 (erişim: 9 Kasım 2026) https://www.who.int/news/item/02-06-2025-wha78--traditional-medicine-takes-centre-stage
İlgili yazılar
Bu yazı bilgilendirme amaçlıdır; tanı ve tedavi için hekiminize danışınız.